İnsanlar tarafından 4000 yıldan bu yana bilinen ve değerlendirilen bir meyvedir. Pek çok kaynakta, zeytinin anavatanının Mezopotamya olduğu, oradan da Akdeniz ülkelerine yayıldığı belirtilmektedir.
Mezopotamya’daki kazılarda bulunan M.Ö. 2000′li yıllara ait resimlerde, kralların konuklarına zeytin ikram ettikleri görülür. Tarih boyunca barış, dostluk ve bereketi simgeleyen zeytin; Büyük İskender’in seferleriyle Ege ve Akdeniz’e yayılır, daha sonraki çağlarda Ege ve Akdeniz kıyılarını işgal eden Romalılar, Frigyalılar ve Fenikeliler sayesinde zeytinle tanışırlar.
Roma gemilerinin amforalar içinde Avrupa’ya taşıdıkları zeytin, böylece dünyaya açılır. Zeytin Ağacının kutsal olduğuna inanılır. Nuh’un gemisine yaşamın sürdüğünü müjdeleyen güvercinin gagasında zeytin dalı vardı.
Atina şehrinin kurucusu Kekrops, zeytin ağacı için “kendinden yeniden doğan ve yok edilemeyen” demiş ve meyvelerinden nasıl yağ çıkarılacağını göstermiş. Barış tanrıçası Pallas Athena, mızrağının bir hamlesi ile Akropolis’te zeytin ağacını yaratıp, ağacın nasıl ekileceğini öğretmiştir.
Tüm hak dinlerin kutsal kitaplarında adı geçen 5 kutsal meyve vardır bunlar; incir, hurma, üzüm, nar ve zeytindir.
Bolluğun, adaletin, sağlığın, barışın, zaferin, gururun, bilgeliğin, aklın,ölümsüzlüğün, arınmanın ve yeniden doğuşun simgesidir.
Tüm kutsal kitaplarda, binlerce yıllık öykülerde, masallarda hep onun adı geçer.
